Η θυρεοειδίτιδα Hasimoto είναι από τις πιο συχνές παθήσεις του θυρεοειδούς αδένα

Η ενδοκρινολόγος δρ. Παρή Ράπτη ξεδιπλώνει τις αιτίες και τα συμπτώματα της νόσου Hasimoto

Η θυρεοειδίτιδα Hasimoto είναι από τις πιο συχνές παθήσεις του θυρεοειδούς αδένα

δείτε τη δημοσίευση στο παρακάτω μέσο

Βαφτίστηκε θυρεοειδίτιδα Hasimoto από τον Ιάπωνα γιατρό που την περιέγραψε και είναι από τις πιο συχνές παθήσεις του θυρεοειδούς αδένα. Πρόκειται για ένα αυτοάνοσο νόσημα που ξεκινά με παροδικό υπερθυρεοειδισμό, ο οποίος δίνει τη θέση του στον υποθυρεοειδισμό κατά τη φυσική εξέλιξη νόσου.   Η ενδοκρινολόγος δρ. Παρή Ράπτη ξεδιπλώνει τις αιτίες τα συμπτώματα και τη θεραπεία της νόσου.

Όπως εξηγεί η γιατρός: «οι πρώτες εκδηλώσεις της νόσου περιλαμβάνουν την καταβολή των δυνάμεων, έντονη δυσανεξία στο κρύο, μέτρια αύξηση του σωματικού βάρους, και οίδημα προσώπου και σώματος. Επειδή τα πρώτα συμπτώματα εμφανίζονται αθόρυβα, μπορεί να παραπέμπουν σε άλλα νοσήματα και όχι στη θυρεοειδική δυσλειτουργία. Άλλο σύμπτωμα αποτελεί η αλλαγή έκφρασης του προσώπου, το οποίο γίνεται «σκυθρωπό», με ελαφρύ οίδημα των βλεφάρων γύρω από τις κόγχες. Οι ασθενείς επίσης παρουσιάζουν τριχόπτωση, ακόμα και στις άκρες των φρυδιών και το δέρμα τους γίνεται τραχύ». Καθώς η νόσος εξελίσσεται, σε πολλές οργανικές λειτουργίες παρατηρείται μια βραδύτητα. Γίνεται βραδύς ο λόγος, βραδύς ο σφυγμός, ενώ σε ψυχολογικό επίπεδο παρατηρείται κατάθλιψη και σύγχυση, έλλειψη συγκέντρωσης και αποπροσανατολισμός που στα ηλικιωμένα άτομα μπορεί να φθάσει έως την άνοια. Επίσης μπορεί να εμφανιστεί δυσκοιλιότητα, σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα, οίδημα στον αστράγαλο, διαταραχή της εμμήνου ρύσεως (κυρίως μηνορραγίες) και αναιμία εξαιτίας της μεγάλης ποσότητας απώλειας αίματος κατά τον έμμηνο κύκλο.

Πώς όμως προκαλούνται αυτές οι δυσλειτουργίες;

Η Δρ. Ράπτη επισημαίνει ότι ο θυρεοειδής είναι ένας αδένας ο οποίος βρίσκεται στη βάση του λαιμού και παράγει δραστικές ορμόνες, δύο εκ των οποίων είναι η θυροξίνη (Τ4) και η τριωδιοθυρονίνη (Τ3). Η Τ3 και η Τ4 έχουν πολλαπλές και σημαντικές δράσεις στον οργανισμό. Οι ποσότητές τους που απαιτούνται για την καλή λειτουργία του οργανισμού ελέγχονται από τον εγκέφαλο με τη βοήθεια της θυρεοτρόπου ορμόνης (TSH), που παράγεται από την υπόφυση, έναν μικρό αδένα που βρίσκεται στη βάση του εγκεφάλου. Μόλις μειωθούν τα επίπεδα των ορμονών Τ3, Τ4 στο αίμα, ο θυρεοειδής δέχεται την εντολή να αυξήσει την παραγωγή τους μέσω της TSH και το αντίστροφο.   Η δυσλειτουργία του θυρεοειδή διαταράσσει αυτή την ισορροπία και τότε αρχίζουν τα προβλήματα. Στη χρόνια αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα (ή θυρεοειδίτιδα Hashimoto), που με την εκδήλωση του υποθυρεοειδισμού μειώνονται τα επίπεδα των ορμονών Τ3 και Τ4 στο αίμα, οι ασθενείς λαμβάνουν θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης. Πρέπει ωστόσο να γνωρίζουν πως όταν παρουσιαστεί αυτού του είδους η δυσλειτουργία (δηλαδή η υπολειτουργία), ο θυρεοειδής είναι μάλλον απίθανο να επανέλθει σε φυσιολογική λειτουργία, επομένως οι ασθενείς που αρχίζουν ορμονική υποκατάσταση, μπορεί να την συνεχίσουν δια βίου.

Άλλες αιτίες υποθυρεοειδισμού

Υπολογίζεται ότι 1 στα 4.500 παιδιά γεννιούνται με υπολειτουργία του θυρεοειδούς και κινδυνεύουν να εμφανίσουν νοητική υστέρηση. Γι’ αυτό άλλωστε γίνεται σε όλα τα νεογέννητα έλεγχος για υποθυρεοειδισμό.   Ορισμένα φάρμακα όπως το λίθιο, η αμιοδαρόνη, τα φύκια ή και αντιθυρεοειδικά χάπια μπορούν να προκαλέσουν υποθυρεοειδισμό.   Η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων ιωδίου μέσα σε βιταμίνες, σιρόπια για το βήχα ή σκιαγραφικά που χρησιμοποιούνται στους ακτινολογικούς ελέγχους προκαλεί υποθυρεοειδισμό.

πηγή